Magnús bróðir minn er í heimsókn með fjölskylduna. Þau komu í gær og svo mætti Ágúst Torfi með fjölskylduna og við höfðum myndarlega fjölskyldumáltíð. Svo drógu sunnanmenn stóra böggla upp úr pússi sínu og tók ég nokkrar myndir, þegar verið var að opna pakkana.
Slóðaskapur
Hann pabbi minn spurði mig í dag, hvor ég væri hætt við dagbókina og ég viðurkenni að mér brá þegar ég sá hvað langt var um liðið. Margt hefur á dagana drifiið, en ég ætla að sleppa því og setja bara inn nokkrar myndir, enda veit ég að það er það, sem hann hefur mest gaman af.
Ragnhildur og pabbi
Móey Mjjöll Völundardóttur skírð í Neskirkju í Aðaldal 2.8.10
Halla og Völundur með alla sína afkomendur.
Loksins nýjar myndir
Gleðilega hvítasunnuhátíð. Það hefur með réttu verið kvarað yfir því við mig hvað ég sinni ykkur lítið. Nú ætla ég að bæta smávegis úr því og sýna ykkur nokkrar myndir sem ég tók í gær. Í morgun fórum við í Glerárkirkju vegna þess að í Akureyrarkirkju var verið að ferma. Ekki var fjöldanum fyrir að fara – innan við 20 manns í kirkju utan starfsmanna. Í kvöld ætlum við svo til Grenivíkur, en þar er boðið upp á ljóðaguðsþjónustu. Undanfarið hefur verið nóg að gera að vanda þó svo það hafi ekki verið skjalfest.
Bryndís Eva
Ragnhildur Edda
Ragnhildur Edda, Bryndís Edda, pabbi og mamma.
Myndir
Hér koma tvær myndir, sem ég tók í Fannagilinu um daginn.
Indæla fjölskyldan í Fannagili
Ljúflings mæðgur
Minningargreinar
Þegar ég var að lesa morgunblaðið í dag sá ég að á einni síðunni var skrifað um tvær konur, sem báðar voru fæddar í Vopnafirði. Það eru Ruth Kristjánsdóttir f. 1930 á Torfastöðum, Guðrún Þórðardóttir f. 1928 á Ljósalandi og loks Þorbjörg Valdimarsdóttir f. 1928 í Teigi. Ég verð að gefa mér tíma til að lesa um þessar konur, sem ég hfe aldrei heyrt minnst á,.
Á miðvikudaginn var var boð í Tröllaborgum fyrir afa og ömmur. Við mættum að sjálfsögðu. Sjá myndir http://picasaweb.google.com/laekur123/OmmuOgAfakaffi100310#
Ragnhildur tók vel á móti afa og ömmu.
Hymnodia í Ketilhúsinu
Í hadeginu í gær brugðum við hjónakornin á tónleika í Ketilhúsinu. Það var Hymnódían og svo þau Lára fiðluleikari, sem skemmtu okkur í um klukkutíma og buðu einnig upp á súpu.. Ekkert var klappað fyrr en í lokin og lögin tengd með spuna. Skemmtilegt. i
Amma datt á augað
sagði Ragnhildur þegar ég rak tana í misfellu og hentist í jörðina. Ágúst Torfi greip mig og ók í flýti upp á slysó. Þar var vel tekið á móti mér og ég skoðuð og mynduð í bak og fyrir. Ég reyndist blá og marin í andliti og með sprungur tvær í vinstri hendi og upp við olnboga. Ákveðið var að láta mig fá strokk um handlegginn og hvetja mig til að hlífa þeirri hlið (þeirri hægri). Ég hef síðan verið ófær um ýmis störf, en nú er þetta allt að koma til. Hægri handleggurinn er enn hálfónýtur, en verkjalyf hef ég ekki þurft. Þó bakaði ég ágætis köku fyrir fund í bókaklúbbnum.
Undanfarið hefur verið mikið að gera. Við Hlín fórum suður í fimmtugsafmæli Magga bróður og var sú ferð góð og veislan, sem haldin var í sumarbústað rétt ofan við Gunnarshólma, tókst vel. Heimferðin var fín og gott að vera komin heim, þegar við heyrðum um vonda veðrið í gær, þegar fólk þurfti að gista í Borgarfirði eftir langa og stranga ferð.
Í dag var hér konuboð í hádeginu og fundur í bókaklúbbnum í kvöld. Á morgun verður svo fundur um hreyfingu að Bjargi á vegum PAN.
Komnar heim
Fyrir viku brugðu þær mæðgur Bryndís og Eva sér til Svíþjóðar að heimsækja skyldmenni og ekki síst nýjustu viðbótina, dreng, sem Kristján og Brynja eignuðust í janúar. Ég hitti þær mæðgur í gær, og er ekki laust við að breyting hafi orðið á Bryndísi. Hún er farin að standa upp og standa kyrr. Ekki náði ég mynd af henni standandi, en tók samt mynd af henni. 
Venjulegur mánudagur
Í gær var mánudagur og nóg í boði. Við systur fórum á málstofu um kreppuræfilinn hjá Akureyrarstofu. Ég fór sérstaklega til að hlustaa á Sigrúnu Davíðsdóttur, sem ég held mikið upp á. Málstofan var vel sótt og skemmtileg, þrátt fyrir umræðuefnið. Þá fórum við í bíó og sáum mynd, sem verið er að sýna á franskri bíóviku. Ég var orðin mjög þreytt og hefði átt að fara heim að sofa, en lifði þetta þó af. Ekkert var úr því að fara á óskalagatónleika Eyþórs Inga, sem voru í kirkjunni kl. 8. Ég fór beint að sofa. Getur nokkur sagt, að hér sé ekki nóg í boði á menningarsviðinu?
